Jakkolwiek każda postać gestozy może mieć negatywne znaczenie w tym zakresie, najgroźniejszą jednak postacią kliniczną jest rzucawka. Łączy się ona bowiem z napadem drgawek toniczno-klonicznych, z utratą świadomości, a następnie śpiączką. Często napad drgawek poprzedzony jest nagłym, znacznym wzrostem ciśnienia tętniczego, silnymi bólami głowy i niekiedy nadbrzusza, zaburzeniami ze strony narządu wzroku, niepokojem psychoruchowym (tab. 3). Kiciński (1977) podaje, że rzucawka może występować w okresie trwania ciąży, porodu i połogu. Częstość występowania rzucawki określa się na 0,1—0,3% ciąż. Zdaniem wymienionego autora w ostatnich latach odsetek ten zmniejszył się wydatnie dzięki upowszechnieniu akcji profilaktycznej prowadzonej w poradniach K.
Jak wynika z tab. 3, występujący w przebiegu rzucawki uogólniony skurcz naczyń (także włosowatych) doprowadza do stanu niedotlenienia wielu narządów, w tym także ośrodkowego układu nerwowego. Występujące następnie złożone zaburzenia metaboliczne pogłębiają u płodu niewydolność krążenia, zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkiej zamartwicy wewnątrzmacicznej z zejściem śmiertelnym włącznie. Niekiedy także może być zagrożone w związku z rzucawką życie ciężarnej, u której dojść może do wylewu krwi do mózgu, w związku z nagłym wzrostem ciśnienia krwi tętniczej.
Pisarski (1977) podkreśla, że o zagrożeniu zarówno matki, jak i płodu decyduje nie tylko wysokość ciśnienia tętniczego krwi, ale także stan naczyń i wydolność mechanizmów przystosowawczych.
Badania Eggersa i wsp. (1981) nad rozwojem fizycznym i psychicznym dzieci matek z gestozą wykazały u nich wiele odchyleń od normy. Badania wymienionych autorów wskazują na wyraźny wpływ gestozy na śmiertelność okołoporodową dzieci, a także na upośledzenie rozwoju psychoruchowego, w tym także na mechanizm powstawania mózgowego porażenia dziecięcego. Także badania Laure-Kamionkowskiej (1979) wykazały ewidentnie, że gestoza upośledza ogólny rozwój płodu i w 25% przypadków prowadzi do opóźnienia rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Wymieniona autorka podaje, że opóźnienie rozwoju mózgu związane jest z czasem trwania gestozy i zależne jest od stopnia uszkodzenia łożyska.
Laure-Kamionkowska (1979) wykazała ponadto, że w większości przypadków u noworodków urodzonych z matek z gestozą stwierdzono uszkodzenie pnia mózgu, a nasilenie i topografia tych zmian łączy się ściśle ze stanem klinicznym noworodka oraz okresem jego przeżycia.
Bardzo ważne w gestozie jest postępowanie profilaktyczne. W profilaktyce gestoz podkreśla się znaczenie, jakie ma systematyczna opieka nad kobietami ciężarnymi, prowadzona na poziomie lecznictwa podstawowego, i możliwie najwcześniejsze kierowanie ciężarnych z gestozą na oddziały patologii ciąży (Pisarski, 1977). Łączy się to z koniecznością wczesnego rozpoznawania gestoz poprzez systematyczne prowadzenie pomiarów ciśnienia tętniczego, okresowe badania moczu itp. Profilaktyka gestoz dotyczy także poradnictwa czynnego, polegającego na udzielaniu ciężarnej wskazówek odnośnie do właściwego odżywiania, trybu życia i warunków pracy.
Problemy związane z gestozą znajdują swój wyraz także w odpowiednim doborze sposobu prowadzenia i rozwiązania porodu, a następnie w szczególnej opiece nad noworodkiem zaliczanym do grupy dzieci ryzyka. Fakt ten wiąże się z koniecznością ścisłej współpracy lekarza pediatry i neurologa (ewentualnie innych specjalistów) w opiece nad dzieckiem, okresowym jego badaniem, mającym na celu wczesne wychwytywanie i leczenie nieprawidłowości w rozwoju psychoruchowym dziecka.
Kobiety chore na cukrzycę i odpowiednio leczone zdolne są do urodzenia zdrowego dziecka. Ciąża może jednak wyzwolić dotąd bezobjawową cukrzycę lub przejściowo zachwiać istniejącą równowagę metaboliczną. Do oceny stopnia zaawansowania cukrzycy kobiet ciężarnych ma zastosowanie powszechnie przyjęty podział zaproponowany przez White (wg Bręborowicza, 1977), która podzieliła cukrzycę na sześć oznaczonych kolejnymi literami alfabetu stopni lub klas. Stopień A odpowiada najlżejszej postaci cukrzycy, tj. cukrzycy utajonej, stopień F najcięższej postaci, tzn. powikłanej zmianami naczyniowymi nerek (nephiopathia diabetica).
Źródło:
- Dobre tabletki
- MIHILEWICZ Stanisława : Diagnoza oraz rehabilitacja dziecka z zespołem mózgowego porażenia dziecięcego z głębokim uszkodzeniem słuchu // W: Psychologiczno-pedagogiczne problemy wspomagania rozwoju dzieci niepełnosprawnych / pod red. Stanisławy Mihilewicz. - Wyd. 2. - Kraków : Oficyna Wydawnicza "Impuls", 2005. - S. 25-31
- Apteka internetowa
- Solgar apteka
- MIHILEWICZ Stanisława : Działalność edukacyjna i terapeutyczna u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD) // W: Psychologiczno-pedagogiczne problemy wspomagania rozwoju dzieci niepełnosprawnych / pod red. Stanisławy Mihilewicz. - Wyd. 2. - Kraków : Oficyna Wydawnicza "Impuls", 2005. - S. 47-61
